APEX RACEWIRE Redactie
Mekies over start als Red Bull-baas: 'Meest moeilijke dagen'
Laurent Mekies, nu een jaar de leider van Red Bull Racing, vertelt hoe hij na de schok van Christian Horners ontslag het team stabiel hield en de focus op snelheid legde.
Door Nadia van Leeuwen - 2026-07-09T14:40:01.000Z - 2 min leestijd
Precies een jaar geleden werd Laurent Mekies abrupt aan het roer gezet van het Formule 1-team van Red Bull, direct na het ontslag van Christian Horner. Deze onverwachte overgang, zonder enige voorbereidingstijd, noemt Mekies de meest uitdagende dagen van zijn carrière. Niet alleen voor hemzelf, maar vooral door de schok die het vertrek van een twintig jaar zittende leider teweegbracht bij de medewerkers in de fabriek. De onzekerheid die hij ervoer, was volgens hem niets vergeleken met wat zij voelden.
Mekies kreeg echter geen opdracht om het roer volledig om te gooien of de bestaande structuren af te breken. Zijn voornaamste taak was het beschermen van het DNA van Red Bull Racing. Hij zag geen noodzaak tot drastische veranderingen; talent was er volop. De prioriteit lag op het wegnemen van afleiding en het empoweren van zijn teamleden, zodat zij zich volledig konden richten op waar ze goed in zijn: de auto sneller maken.
De managementstijl van Mekies wijkt duidelijk af van die van zijn voorganger. Hij opereert meer op de achtergrond, minder in de media en vermijdt de politieke spelletjes in de paddock. Deze ingetogenheid kwam deels door zijn focus op het interne team in zijn eerste jaar, maar Mekies benadrukt dat de stijl van leiderschap minder belangrijk is dan het vermogen om mensen optimaal te laten presteren. Ook de 'ruis' van externe media wordt bewust geminimaliseerd, om de concentratie van het team te waarborgen.
Ondanks de turbulente start en de huidige competitieve uitdagingen – de RB22 staat dit jaar nog zonder overwinning – spreekt Mekies openlijk over de tegenslagen. Er was enige zorg over personeelsverloop, met namen als Gianpiero Lambiase en Paul Monaghan die vertrokken of in verband werden gebracht met andere teams, maar dit bleef beperkt. Mekies gelooft sterk in logische oorzaken en effecten en weigert excuses te zoeken. Hij ziet de eerste fase van het nieuwe krachtbronproject en de nieuwe windtunnel als pijlers voor toekomstige kracht, en wijst erop dat het team inmiddels een aanzienlijk deel van een aanvankelijke achterstand van een seconde heeft weggewerkt. Het doel blijft onveranderd: racewinnende snelheid vinden.
Zelfs successen viert Mekies op zijn eigen pragmatische wijze. Een overwinning, zo grapt hij, staat voor maximaal dertig minuten vreugde. De tijd voor interviews en het podium, waarna de focus direct weer verschuift naar de volgende race. De strijd stopt nooit, want de concurrentie zit altijd op de hielen.