APEX RACEWIRE Redactie
De last van de kroon: Norris 'gefrustreerd' terwijl Leclerc en Russell het feestje bouwen
Terwijl het Formule 1-circus voortraast, is het niet alleen maar champagne en lauwerkransen; zelfs een wereldkampioen kan de glans kwijtraken, zo blijkt uit de recente GP's.
Door Kritische Hans van den Broekma - 2026-07-05T19:00:00.000Z - 2 min leestijd
Oh, wat heerlijk onvoorspelbaar toch, die Formule 1! Na een weekend vol Britse grandeur op Silverstone, waar Charles Leclerc ons weer eens liet zien wat écht rijden is, mogen we George Russell ook niet vergeten. Die knaap sleepte in Oostenrijk de zege binnen en plakte zijn titeluitdaging weer keurig op het spoor. Applaus, heren! Het bewijst maar weer dat de sport levendig is, zelfs als de top van het klassement soms wat… voorspelbaar lijkt.
Maar te midden van al dit overwinningsgedruis is er één persoon die de 'vreugde' van zijn wereldtitel dit seizoen misschien even kwijt is: onze eigen Lando Norris. Jawel, de regerend wereldkampioen himself. Kennelijk is het dragen van die gouden lauwerkrans toch zwaarder dan gedacht, want de arme jongen uit Groot-Brittannië gaf aan behoorlijk gefrustreerd te zijn over zijn seizoen tot nu toe. Een kampioen die klaagt? Dat moet een unicum zijn!
De vraag van journalist Andrew Benson, voorafgaand aan Norris's thuisrace in Silverstone, over hoe 'frustrerend' het seizoen al was, was blijkbaar meer dan terecht. Terwijl Leclerc en Russell hun momenten van glorie pakken, en we ons zelfs nog de triomf van Lewis Hamilton in Barcelona voor Ferrari kunnen herinneren – ja, Hamilton bij Ferrari, dat is nog steeds even wennen – lijkt Norris te worstelen met de hoge verwachtingen. Arme Lando. Het is vast verschrikkelijk om als wereldkampioen niet elk weekend te domineren, nietwaar?
Dus, terwijl de podcastpanelen van de BBC zich buigen over tactische blunders en 'epische gevechten' in Canada, is het de mentale strijd van Norris die de meeste hoofden doet schudden, zij het met een knipoog. Misschien moet iemand hem vertellen dat Formule 1 niet alleen gaat over winnen, maar ook over het vermaken van het publiek, zelfs als dat betekent dat je af en toe moet doen alsof je het leuk vindt. Of wie weet, brengt een beetje gezonde frustratie de kampioen juist weer op scherp. Zou een wereldkampioen dan toch nog verrassend uit de hoek kunnen komen? Ik zal mijn adem niet inhouden.